niby kazdy wszystko wie o miodzie , moze sie go nieraz nie docenia , a to cudo natury
Miód i Jego Właściwości
Podstawową dawką miodu dla wszystkich jest jedna łyżka stołowa (20 gramów) dziennie.
Pracownicy fizyczni, a zwłaszcza ci, którzy są narażeni na wdychanie różnych pyłów węglowych, krzemowych, mącznych, tytoniowych i innych, które grożą pylicą mogą spożywać dawkę podwyższoną.
Robotnicy zagrożeni pylicą, którzy stale zażywają miód zapadają na pylicę średnio o 10 lat później niż inni.
Górnikom pracującym w kopalniach uranu podaje się miód spadziowy, gdyż przeciwdziała on skutkom napromieniowania.
Kuracja miodowa wpływa dodatnio na osoby przemęczone pracą umysłową, zestresowane, apatyczne.
W psychiatrii stosowanie miodu powoduje u wszystkich leczonych pacjentów regenerację sił psychicznych.
Dobrze też leczy się miodem osoby opanowane apatią, lenistwem, "nicnierobieniem", brakiem aktywności życiowej.
Zwiększone dawki miodu, od 40-100 gramów (2-5 łyżek stołowych) dziennie są zalecane osobom w starszym wieku, rekonwalescentom, zwłaszcza po leczeniu antybiotykami!
Miód zmniejsza trujące działanie używek takich jak herbata, kawa, tytoń czy alkohol.
Stosuje się leczenie serca kuracją miodową, gdyż miód jest bardzo dobrą odżywką dla serca.
Leczenie miodem pomaga również bardzo przy schorzeniach wątroby.
Miód powinien być stosowany we wszystkich chorobach infekcyjnych jak grypa, katar, przeziębienie, biegunka i podobne.
Miód jest także dobrym lekiem na katary sienne. Profilaktycznie radzi się żuć plasterki miodu przez 5 dni 1-2 razy dziennie na 2 miesiące przed spodziewanym atakiem kataru siennego, który po takiej kuracji profilaktycznej zwykle już nie występuje.
Miod dla niemowlat
Jeśli będziemy podawać miód niemowlętom, będą się dzięki temu lepiej rozwijały. Błony przewodu pokarmowego niemowlęcia są jednak delikatne i miód zwykle musi być podawany w postaci płynnej. Niemowlętom i w ogóle dzieciom do lat czterech podajemy zwykle nie więcej niż 7 gramów (łyżeczka od herbaty) miodu dziennie. Dzieciom w wieku 4-16 lat podajemy leczniczo zwykle nie więcej niż 15-40 gramów (3/4 - 2 łyżek stołowych) miodu w zależności od rodzaju kuracji. Miód jest sycący i nadmiar może spowodować utratę apetytu oraz może wywołać cukromocz miodowy. Niektóre osoby po spożyciu miodu odczuwają ból żołądka, ciężar lub podrażnienie (nie tolerują drożdżaków i kwasów organicznych) i wtedy powinny zawsze spożywać miód rozpuszczony w wodzie. Najlepiej pić wtedy miód w naparze siemienia lnianego.
Soma - woda miodowa , (czyli spożywanie miodu w roztworze przegotowanej wody) tak zwana w Ajurwedzie - jest ulubionym napojem mitycznego Indradewa, patrona medyków, szczególnie zielarzy oraz wojowników dodającym wnikliwości i odwagi.
Stosując diety odchudzające zwykle nie należy rezygnować z leczniczych dawek miodu. Woda miodowa (Soma) dobrze jak przez kilka godzin naciąga tak jak napar, co zwiększa aktywność miodowych enzymów. Najlepiej wodę miodową wypijać małymi łyczkami rano na czczo. Terapeuci zalecają pić roztwór miodu w wodzie na ciepło, więc gdy całkiem ostygnie, należy go podgrzać, ale do temperatury nie większej niż 41 stopni.
Miód wielokwiatowy, rzepakowy czy malinowy: najlepsze dla osób o chorym sercu czy wątrobie
Miód akacjowy jest odpowiedni dla diabetyków
Miód wrzosowy polecany jest dla osób starszych, po 40 roku życia dla regeneracji i rewitalizacji
Miody rzepakowy i akacjowy zawierające najmniej aminokwasów i biopierwiastków są najodpowiedniejsze dla osób ze schorzeniami nerek i przewodu moczowego.
Miód lipowy, gryczany czy koniczynowy są najlepsze dla osób gorączkujących i w schorzeniach infekcyjnych takich jak grypa czy przeziębienie
Miody zasobne w biopierwiastki jak spadziowy czy gryczany polecamy dzieciom, osobom anemicznym, rekonwalescentom po operacjach.
Miod lipowy ma najwszechstronniejsze zastosowanie
Miód, zwłaszcza spadziowy, ma właściwości lecznicze:
Wspomaga leczenie bardzo wielu schorzeń: przyśpiesza gojenie się ran, oparzeń i odmrożeń, łagodzi zapalenia spojówek, reguluje pracę serca, rozszerza naczynia wieńcowe serca, obniża ciśnienie krwi polepsza krążenie. Zmniejsza napięcie nerwowe, polepsza sen i ogólne samopoczucie. Działa uspokajająco, poprawia nastrój. Leczy chrypkę, kaszel i katar. Poprawia przemianę materii, przyśpiesza gojenie wrzodów, pobudza perystaltykę, skraca czas trwania biegunek. Zmniejsza szkodliwe działanie używek - tytoniu, alkoholu, kawy, herbaty.
Miód bywa także dobrym lekiem przeciwko uczuleniom, bezsenności, stanom lękowym, stresom i nerwicom, (alergiom).
Zamiast odwaru ziołowego, należy łyżkę stołową ziół sproszkowanych, przetartych, zmieszać z łyżką stołową odpowiedniego miodu i spożyć małym kęsami dokładnie przeżuwając. Tak podany lek jest częstokroć o wiele skuteczniejszy niż jego odwar, szczególnie przy chorobach powstałych na wskutek wilgoci lub zimna (wychłodzenia).
Miody Spadziowe:
Miód spadziowy jest gęstszy od miodu nektarowego, o różnym zabarwieniu, przeważnie ciemnobrunatnym, brunatno-zielonkawym lub prawie czarnym, o smaku mało słodkim, łagodnym lekko żywicznym, nieco gorzkawym, o słabym lekko korzennym lub żywicznym aromacie. Krystalizuje wolno, w grudkach, drobno lub średnioziarniście. Jest miodem bardzo cenionym leczącym z wielu schorzeń.
Miody spadziowe po skrystalizowaniu się mają konsystencję grudek. Są najbardziej zasobne w biopierwiastki, dekstryny i białko.
Stosowane przy zaburzeniach przemiany materii, astmie i kamicy nerkowej.
* MIÓD ZE SPADZI DRZEW IGLASTYCH - zazwyczaj szarozielony, o zapachu korzennym i delikatnym smaku, mało słodki.
Działa przeciwzapalnie, wykrztuśnie i antyseptycznie.
Stosowany przy obniżonej odporności organizmu, schorzeniach płuc, stawów i układu nerwowego. Przeciwdziała promieniowaniu jonizującemu. Polecany dla dzieci.
* MIÓD ZE SPADZI DRZEW LIŚCIASTYCH - głównie lipy, klonu, jawora. Kolor od zielonkawozłocistego do szarozielonego i jest cierpki w smaku. Ma właściwości moczopędne, żółciopędne oraz przeciwzapalne i dezynfekujące, pomocny przy leczeniu chorób górnych dróg oddechowych i w leczeniu z chorób krążenia (miażdżycy)
* MIÓD MIESZANY SPADZIOWO-NEKTAROWY - produkt pszczół zbierających jednocześnie i nektar i spadź. Mało słodki o dużej aktywności antybiotycznej.
zrodlo : http://www.eioba.pl/a76209/ajurwedyjski … nie_miodem
Opracowanie i Redakcja tekstu: Andromedah
Ostatnio edytowany przez jasmin (29-01-2009 21:37:59)
Offline
Jasmin, świetnie, że o tym wspomniałaś.
jasmin napisał(a):
Soma - woda miodowa , (czyli spożywanie miodu w roztworze przegotowanej wody) tak zwana w Ajurwedzie - jest ulubionym napojem mitycznego Indradewa, patrona medyków, szczególnie zielarzy oraz wojowników dodającym wnikliwości i odwagi.
Stosując diety odchudzające zwykle nie należy rezygnować z leczniczych dawek miodu. Woda miodowa (Soma) dobrze jak przez kilka godzin naciąga tak jak napar, co zwiększa aktywność miodowych enzymów. Najlepiej wodę miodową wypijać małymi łyczkami rano na czczo. Terapeuci zalecają pić roztwór miodu w wodzie na ciepło, więc gdy całkiem ostygnie, należy go podgrzać, ale do temperatury nie większej niż 41 stopni.
Opracowanie i Redakcja tekstu: Andromedah
Potwierdzam. Mój znajomy bioenergoterapeuta (ten od zielonej herbaty) polecił mi właśnie ten przepis. Sekret tkwi w tym aby, tak jak napisała Jasmin, nie zalewać miodu zbyt ciepłą wodą (ja rozpuszczam go w wodzie o temperaturze pokojowej), bo w ten sposób traci się cenne składniki i żeby pozostawić na noc. Ja jeszcze za radą pani Marzenki Mrówczyńskiej dodaję do niego rano wyciśnięty sok z połówki cytryny. Faktycznie działa, stosuję go regularnie i zimą albo choruję krótko, albo wcale
.

Offline
a ja polece miód prawoślazowy i koprowy - bardzo dobry na róznego rodzaju problemy z układem oddechowym. Można go bardzo łatwo przygotować ze zwykłego miodu.
Offline
Jak najprościej wzmocnić odporność?
Jedzmy miód!
Jedna łyżka tej pachnącej latem słodyczy jest istnym dobrodziejstwem dla zdrowia.
I uwaga!
Najważniejszym składnikiem rytuału zapewniającego wierność kochanka.
Aztekowie nazywali go „sprawdzianem odwagi”.
Młody wojownik, który chciał założyć rodzinę, musiał najpierw dowieść swojej odpowiedzialności i dojrzałości.
Pił magiczny napój ze sfermentowanego miodu i ziół, a następnie szamani poddawali go wielu próbom.
Jeżeli się bał, ale umiał swój strach znieść z godnością, dowodził, że jest dorosły
i godny płodzenia dzieci.
Słynna Kleopatra kąpała się w mleku zmieszanym z miodem, a grecki filozof Arystoteles
uważał go za boski pokarm dla duszy i ciała.
Miód towarzyszy nam od tysiącleci i dziś trudno wyobrazić sobie bez niego nasze życie.
Czemu miód jest lepszy od cukru?
Bo jego dobroczynne dla zdrowia składniki trafiają wprost do naszego krwiobiegu,
z pominięciem procesu trawienia.
W miodzie stwierdzono obecność aż 21 pierwiastków cennych dla ludzkiego organizmu,
takich jak: wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas i mangan.
Co ciekawe, miód rozpuszczony w płynie działa leczniczo 220 razy silniej niż skoncentrowany.
Aby lepiej się wchłaniał, należy rozpuścić go w szklance ciepłej przegotowanej wody,
herbaty, ziół lub mleka.
Wielokwiatowy:
najczęściej sprzedawany, o barwie od jasnożółtej po ciemnoherbacianą.
Lekkostrawny, bardzo łagodny, smaczny.
Wzmacnia odporność, dodaje energii.
Polecany przy przeziębieniach, alergiach, katarze siennym, chorobach serca.
Lipowy:
barwy od bardzo jasnej do złotożółtej (może również być z odcieniem zielonkawym
– zależy to od składu spadzi, która często towarzyszy tej odmianie miodu).
Intensywnie pachnie.
Idealny przy bezsenności, kaszlu, objawach grypy, przewlekłych przeziębieniach.
Działa uspokajająco, wykrztuśnie i lekko nasennie.
Gryczany:
ma ciemnobrązowy odcień, ostrawy smak i wyraźnie pachnie kwiatem gryki.
Posiada szczególne właściwości antybiotyczne.
Stosowany przy zapaleniu nerek i nadciśnieniu, uzupełnia niedobory żelaza.
Spadziowy:
miód ze spadzi iglastej ma zabarwienie zielonkawe lub szarozielonkawe.
Jego zapach jest lekko żywiczny, przypominający woń jodły.
Miód ze spadzi liściastej ma odcień brunatnozielonkawy i lekko gorzkawy posmak.
Obie odmiany są stosowane przy cukrzycy, w zapaleniach płuc, astmie, katarze.
Akacjowy:
ma jasny odcień o żółtawym zabarwieniu, smak delikatny, ale lekko mdły,
pięknie pachnie akacją.
Miód ten ulega krystalizacji najwolniej ze wszystkich polskich miodów.
Polecany diabetykom i osobom cierpiącym na schorzenia układu pokarmowego.
Niezastąpiony przy nadkwaśności i chorobie wrzodowej.
Wrzosowy:
barwy brunatnoczerwonej, o galaretowatej konsystencji.
Pachnie wrzosem, ale niezbyt silnie.
W smaku lekko gorzkawy, mimo to bardzo przyjemny.
Dość szybko się krystalizuje.
Stosowany przy schorzeniach dróg moczowych i prostaty.
Rzepakowy:
o bardzo jasnej barwie.
Ma smalcowatą konsystencję, szybko się krystalizuje.
Najbogatszy w aminokwasy.
Dobroczynny przy chorobach dróg żółciowych i miażdżycy, wzmacnia mięsień sercowy,
leczy niewydolność krążenia.
Aby służył jak najdłużej
Najlepsze warunki przechowywania miodu to: temperatura 10–24 st. C, brak światła, szczelne opakowania.
Wyższa temperatura przechowywania przyspiesza rozpad enzymów zawartych w miodzie.
Jeśli nie zostanie szczelnie zamknięty – wchłania wodę i zapachy z powietrza.
Może to prowadzić do fermentacji.
Lecz się miodem
Kuracja wzmacniająca
Wieczorem jedną łyżkę miodu rozpuść w szklance z letnią, przegotowaną wodą.
Dodaj sok z połowy cytryny.
Napój pozostaw na 10 do 12 godzin (ten czas jest potrzebny, aby uaktywniły się
substancje zawarte w miodzie).
Rano wypij go na czczo pół godziny przed posiłkiem.
Stosuj tę kurację przez dwa miesiące, po czym zrób miesiąc przerwy –
i od nowa – a zyskasz zdrowie na długie lata.
Uporczywy kaszel
Ćwierć kilograma miodu podgrzej do stanu płynnego.
Dodaj 50 g sproszkowanego siemienia lnianego, 10 g anyżku oraz 10 g zmielonego imbiru.
Dokładnie wymieszaj.
Przy silnym kaszlu zażywaj trzy razy dziennie po łyżeczce.
Na poprawę pamięci
Szklankę soku z utartej na drobno cebuli wymieszaj ze szklanką miodu.
Zażywaj po łyżeczce trzy razy dziennie przed jedzeniem lub dwie, trzy godziny po posiłku.
Przy bezsenności
Przed snem wypij szklankę ciepłej wody z rozpuszczoną w niej łyżką miodu,
który jest świetnym środkiem nasennym.
Po chorobach
Podgrzej pół kilograma miodu do stanu płynnego (w większym naczyniu z wodą).
Dodaj 20–25 migdałów i tyle samo zielonych liści pelargonii, które trzeba wcześniej rozdrobnić
i stłuc na miazgę.
Następnie dodaj trzy cytryny ze skórką, które wcześniej należy pokroić, usunąć z nich pestki i zmielić.
Wszystko dokładnie wymieszaj.
Spożywaj po jednej łyżce dwa, trzy razy dziennie kilkanaście minut przed jedzeniem.
Agnieszka Lesiak
Wcale nie jest tak, że można jeść miód w nieograniczonych ilościach.
Łatwo popaść w przesadę.
Oto dawki zalecane przez lekarzy:
– niemowlęta: 7 g dziennie,
– dzieci do 16 lat: 10–50 g dziennie,
– dorośli: 50–100 g dziennie.
Łyżka miodu to ok. 20 g, łyżeczka – ok. 10 g.
Rytuał miłości
Miód był składnikiem wielu mikstur sporządzanych przez zielarki i szeptunki.
Służył też do magicznych rytuałów.
Jeśli na przykład młoda dziewczyna chciała na zawsze podbić serce ukochanego chłopaka,
który był „płochy”, czyli oglądał się za innymi, musiała w noc nowiu Księżyca
wykąpać się w wodzie, w której rozpuściła miód zmieszany z naparem z szałwii.
Następnie przy zapalonej świecy brała do ręki rzecz należącą do ukochanego
i przewiązywała ją czerwoną wstążką, której końce maczała w miodzie.
Taki pakunek trzy razy okrąża się płonącą świecą, mówiąc:
„Jak miód słodki, jak ja gładka, tak ty mnie kochaj, inne zapomnij, mój bądź na zawsze, amen”.
http://www.astromagia.pl/view/page/id/2887
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:18:13)
Offline

Miód do smarowania, kanapek, naleśników, dżemy, musztarda
Miód do smarowania 1.
Wymieszać i utrzeć ze sobą 60 dag masła z 40 dag miodu.
Długo zachowuje świeżość.
Miód do smarowania 2.
Wymieszać i utrzeć ze sobą 30 dag miodu z 30 dag masła.
Dodać łyżeczkę kawy instant rozpuszczonej łyżeczce wrzątku, dobrze wymieszać.
Miód do smarowania 3.
Wymieszać i utrzeć ze sobą 30 dag masła z 15 dag miodu, dodać drobno
rozdrobnione suszone owoce, orzechy, cynamon.
Miód do smarowania 4.
Wymieszać 25 dag białego sera z 10 dag miodu,
4 łyżkami śmietany.
Dżemy na miodzie.
Na jeden kilogram owoców np: porzeczek, czereśni, wiśni, truskawek, agrestu, moreli
dać 800 gramów miodu.
Owoce po umyciu, rozdrobnieniu, mieszane są z miodem i gotowane
aż do uzyskania pożądanej gęstości.
Gorący dżem przełożyć do słoików i przykryć kocykiem (pasteryzacja).
Przysmak miodowy.
Zemleć 5 orzechów, dodać starte na miazgę 3 ząbki czosnku, dodać 4 łyżki miodu.
Wymieszać, odstawić na kilka godzin.
Musztarda miodowa.
Do szklanki musztardy dodać jedną łyżkę miodu, dwie łyżki startego chrzanu.
Wymieszać. Jest to dobra przyprawa do mięs i wędlin na zimno.
Zioła z miodem.
Do rondelka z ½ kg miodu dodać łyżkę świeżych lub łyżeczkę suszonych ziół.
Może to być: tymianek, lawenda, mięta, rozmaryn, płatki kwiatu róży.
Wymieszać i lekko podgrzać mieszankę. Przelać do słoików, szczelnie zamknąć,
przytrzymać przez tydzień w pokojowej temperaturze, aby miód nabrał smaku
i zapachu wybranego zioła.
Ponownie lekko podgrzać dla uzyskania mniejszej lepkości i odcedzić zioła.
Rozlać do słoików.
Doskonały miód do słodzenia herbaty, smarowania grzanek, naleśników itp.
...i wiele innych ciekawostek o miodzie na tej stronce....
http://www.apiterapia.net/kuchnia/kuchn … html#ziola
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:18:43)
Offline

Miód Manuka to niezwykle aromatyczny miód z kwiatów drzewa herbacianego
nazywanego po maorysku manuką.
Miód Manuka produkowany jest z Leptospermum scoparium- rośliny występujące tylko
w Nowej Zelandii będącej jednym z najczystszych i najbliższych naturze miejsc na świecie.
Krzew Manuka co roku na cztery tygodnie pokrywa się białymi kwiatami.
W trakcie pory letniej zbocza gór i doliny otulone kwitnącym krzewem Manuka
wyglądają jak pola przykryte śniegiem.
Dziko rosnąca roślina Manuka w sposób naturalny regeneruje się w odległych od cywilizacji
zakątkach Nowej Zelandii, by co roku dać równie obfite i pełnowartościowe zbiory.
Produkty na bazie Manuki mają wysokie właściwości antybakteryjne.
Są powszechnie dostępne i stosowane w Nowej Zelandii.
Efekty związane ze stosowaniem miodu w wielu chorobach i dolegliwościach.
Można wśród nich wymienić problemy związane z:
-zakażeniami bakteryjnymi: gronkowiec złocisty w gardle i nosie, Helicobacter pylori
oraz inne zakażenia bakteryjne;
-chorobami układu pokarmowego: wrzody żołądka i dwunastnicy, refluks u dzieci i u dorosłych,
-wspomaganie pracy układu odpornościowego po terapii antybiotykowej, biegunki,
gazy w jelitach, wzdęcia i choroby jelit;
-infekcjami i przeziębieniami: ogólne wzmocnienie organizmu, przeziębienia i infekcje, grypa;
-przyspiesza gojenie wszelkich ran zarówno zakażonych, jak i pooperacyjnych
-chorobami skóry: wrzody na skórze oraz wywołane przez gronkowca, łuszczyca,
atopowe zapalenie skóry, egzemy, a nawet trądzik.
http://www.goldenline.pl/forum/1517484/miod-manuka
do poczytania....
http://urodaizdrowie.pl/manuka-krol-wsrod-miodow
http://urodaizdrowie.pl/manuka-krol-wsrod-miodow
http://manuka.pl/
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:19:15)
Offline
Miodowe ciekawostki....
W grobowcach faraonów znajdowano miód nadający się do spożycia.
Aby wytworzyć 1 kg miodu, pszczoła musi przysiąść około 4 miliony razy na kwiatach
lub liściach.
W zależności od gatunku rośliny, z której pszczoły zebrały pyłek, miody różnią się
od siebie konsystencją, barwą, zapachem i smakiem.
Od tej ciężkiej pracy wykonywanej przez pszczoły pochodzi powiedzenie:
Pracowity jak pszczoła.
Rzadko w niektórych rejonach (na przykład na Kaukazie) występują trujące odmiany miodu.
Ich szkodliwość wynika z właściwości nektaru.
Typowym przykładem rośliny o trującym nektarze jest Różanecznik pontyjski.
Zatrucie takim miodem, mimo ciężkiego przebiegu jest niegroźne dla życia
i mija po kilkunastu godzinach.
Źródło: Wikipedia
Miód jest jedynym produktem, który się nie psuje, może ulec jedynie zakwaszeniu,
na przykład w kontakcie z ludzką śliną.
Przed wynalezieniem cukru, miód był jedynym, dostępnym słodkim produktem.
Zbadano, że pszczoła wracając do ula z nektarem i obnóżem pyłku – dźwiga ciężar
równy połowie wagi jej ciała.
Królowa pszczół żyje od 4 do 7 lat, a robotnice w okresie letnim od 40 do 50 dni,
mimo że wykluwają się z takich samych jaj.
Z miodu robiono tak zwane napoje miłosne, czyli afrodyzjaki.
Krystalizacja naturalnego miodu pszczelego następuje zwykle po 2-4 miesiącach od miodobrania.
Jeśli krystalizacja nie występuje może oznaczać to, że miód jest mieszaniną
różnych składników – niekoniecznie naturalnych.
1 litr miodu waży od 1,38 do 1,45 kg.
Oznacza to, że jest cięższy od wody o około 40%.
Miód jest produktem wysokokalorycznym.
Tylko 1 kg miodu dostarcza około 3300 kcal.
Idealnie nadaje się dla ludzi wyczerpanych pracą fizyczną czy umysłową.
Obecnie miód wchodzi w skład diety sportowców, alpinistów i nurków.
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:19:37)
Offline
miodowe cytaty....
Miód jest słodki i zdrowy, to już wiemy.
Warto dowiedzieć się, jak mówili i pisali o nim poeci, pisarze, artyści.
Miód, chociaż słodki, nadmiarem słodyczy tłumi apetyt i sprowadza mdłości;
kochaj z umiarem.
William Shakespeare
Kobiety mają miód w słowach, a truciznę w sercu.
Ryūnosuke Akutagawa
Rozkosz jest jak pszczoła – miodu trochę, a żądła i boleści wiele.
Piotr Skarga
Miłość jest jak miód, ze smakiem można jej kosztować, ale niepodobna kąpać się w niej.
Bolesław Prus
Kobiety mają miód w słowach, a truciznę w sercu
Akutagawa Ryunosuke
Nie ma słodszego miodu dla podniebienia pychy niż dziegieć na języku bliźniego.
Andrzej Niewinny Dobrowolski
Dla chorego i miód jest gorzki
Seneka
Choć miłość jest jak pszczoła która żądli, to przecież jakże wiele daje ona miodu
Arystoteles
Pierwsze małżeństwo jest jak kubek miodu, drugie jak kubek wina, trzecie jak kubek trucizny
Alan Alexander Milne
Miłe słowa są jak plaster miodu, słodyczą dla duszy i lekarstwem dla ciała
Przypowieści 16,24 Biblia Warszawska
Usta uczonego chwalącego kolegę, to kielich żółci zaprawiony miodem.
Victor Marie Hugo
Przyjaciel kładzie odrobinę miodu na chleb z masłem naszej codzienności
http://leczeniemiodem.pl/?page_id=83
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:20:00)
Offline
Miód wrzosowy
Pochodzenie
Miód pszczeli wrzosowy jest stosunkowo rzadko występującą i najmniej popularną odmianą miodu.
Powstaje z nektaru pozyskiwanego z kwiatów tej rośliny.
Wrzosowiska południowo-wschodniej Polski są czyste i nieskażone ekologicznie,
przez co uzyskiwany produkt ma niespotykane właściwości i walory.
Smak i zapach
Najjaśniejsze miody wrzosowe są koloru bursztynowego, ciemniejsze mają barwę herbacianą.
Jest bardzo przyjemny w smaku, niezbyt słodki, dość ostry i szlachetnie gorzkawy.
Jego aromat przypomina zapach wrzosu i gorących pól.
Krystalizacja
Krystalizuje się średnioziarniście, ma konsystencję gęstej cieczy w formie żelu.
Jest to cecha charakterystyczna miodów z kwiatów wrzosu.
Właściwości
Stosuje się go w leczeniu zapalenia gardła, błony śluzowej, jamy ustnej, sprawdza się również w leczeniu prostaty.
Zaleca się go w chorobach dróg moczowych, prostaty, kamicy nerkowej oraz przy zapaleniu jelit.
Miód wrzosowy zwiększa odporność i chroni przed rozwojem zakażenia.
http://www.krolewskie-miody.pl/kategoria/2.html
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:20:22)
Offline
Miód lipowy
Pochodzenie
Miód pszczeli lipowy uważany jest za jedną z najlepszych i najsmaczniejszych odmian miodów nektarowych.
Powstaje z nektaru zbieranego przez pszczoły z drzew lipy, rosnących
w ekologicznie czystych rejonach woj. podkarpackiego.
Smak i zapach
Płynny ma barwę od zielono-żółtej do jasno bursztynowej.
Bukiet smaków miodu lipowego jest szeroki: od słodkiego, przez słodko-ostry, ostry,
do lekko gorzkiego.
Jest bardzo aromatyczny, w zapachu przypomina kwitnącą lipę.
Krystalizacja
Po skrystalizowaniu przybiera postać drobnoziarnistą.
Właściwości
Miód z kwiatów lipy jest znany dzięki swoim walorom leczniczym, odżywczym o
raz wysokiej aktywności bakteriobójczej.
Stosuje się go powszechnie jako najlepszy środek przy przeziębieniu, grypie i schorzeniach dróg oddechowych.
Działa przeciwgorączkowo i przeciwkaszlowo, jest polecany w chorobach serca i układu krążenia.
Jego spożywanie sprawdza się w leczeniu schorzeń układu nerwowego, nerwic, stresu i bezsenności.
Miód lipowy można przyjmować po rozpuszczeniu w ciepłym naparze z kwiatów lipy,
owocu maliny lub z sokiem z cytryny.
http://www.krolewskie-miody.pl/kategoria/2.html
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:20:45)
Offline
Miód rzepakowy
Pochodzenie
Miód pszczeli rzepakowy pochodzi z nektaru kwiatów tej rośliny, uprawianej
na ekologicznie czystych polach woj. podkarpackiego.
Smak i zapach
Pozyskiwany przez pszczoły z naturalnych składników, tworzy kompozycję jasnych barw
- od białej po kremową.
Zapach miodu przypomina o jego pochodzeniu, jest w nim wyraźnie wyczuwalny aromat kwiatów rzepaku.
W smaku bardzo słodki.
Krystalizacja
Krystalizuje się bardzo szybko, po krystalizacji ma konsystencję mazistą i drobnoziarnistą.
Właściwości
Jest doskonałym dodatkiem do porannych i wieczornych posiłków.
Posiada unikalną kompozycję składników biologicznie czynnych oraz olejków eterycznych
co nadaje mu wyjątkowych cech leczniczych.
Zawiera dużą dawkę glukozy i aminokwasów, przez co posiada duże wartości odżywcze.
Podaje się go osobom wymagającym nagłego wzmocnienia.
Miody rzepakowe zalicza się do miodów o najdelikatniejszych walorach dietetycznych.
Jest zalecany i stosowany między innymi przy schorzeniach żołądka, dwunastnicy,
wątroby, serca, nerek i dróg moczowych
http://www.krolewskie-miody.pl/kategoria/3.html
inna stronka na temat...
http://www.ekomiodek.pl/index.php?optio … ;Itemid=83
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:21:05)
Offline
Miód gryczany
Pochodzenie
Miód pszczeli gryczany, jest pozyskiwany z nektaru zbieranego na drobnych, białych lub różowych
kwiatach gryki, rosnących na czystych polach Południowo-Wschodniej Polski.
Jest to typowy miód letni, zbierany najpóźniej – do połowy sierpnia.
Smak i zapach
Zaliczany do najbardziej wartościowych, jest ciemny, tworzy kompozycję barw od ciemno-herbacianej do brązowej.
Ma słodki smak, jest bardzo aromatyczny, jego zapach przywodzi na myśl kwiaty gryki
i ciepłe, dojrzałe, letnie pola.
Krystalizacja
Miód gryczany krystalizuje się w postaci drobnych ziaren.
Właściwości
Ze względu na swój silny aromat stosuje się go do wypieków i produkcji miodów pitnych.
Świetnie nadaje się też do bezpośredniego spożycia.
Przez swoje duże wartości odżywcze, jest zalecany przy niedoborze żelaza, magnezu,
witaminy C i białka.
Zawiera również rutynę.
Ma znaczenie jako środek wspomagający i odtruwający wątrobę.
Miód gryczany jest polecany osobom chorym na cukrzycę insulino niezależną
oraz w stanie wyczerpania nerwowego i psychicznego.
Przyjmowany systematycznie powoduje wzrost poziomu hemoglobiny we krwi,
pobudza procesy odnowy i wzmacnia organizm.
http://www.krolewskie-miody.pl/kategoria/1.html
inna strona na temat...
http://www.ekomiodek.pl/index.php?optio … ;Itemid=85
Ostatnio edytowany przez krystyna (20-03-2011 22:21:31)
Offline
Aby jesień była miodzio
Nie chcesz chorować? Zastosuj najsłodszą kurację pod słońcem. Jedz miód!
Lista jego leczniczych właściwości jest imponująca: dodaje energii, wzmacnia cały organizm, ochrania serce, ułatwia zasypianie, łagodzi skutki stresu. To także doskonały lek na wszelkie przeziębienia i schorzenia układu oddechowego, które tak często przytrafiają się nam jesienią i zimą.
Dlatego, gdy czujemy, że dopadł nas katar, drapanie w gardle i kaszel, zamiast brać tabletki przeciw grypie, sięgnijmy po miód – chroni on drogi oddechowe przed dalszym rozwojem choroby.
Jak przyjmować miód?
• Profilaktycznie zaleca się jedzenie 1–3 łyżeczek stołowych miodu 3 razy dziennie.
• W chorobach układu oddechowego przyjmuje się 4–6 łyżek miodu każdego dnia.
• W chorobach wątroby należy 3 razy dziennie, godzinę przed jedzeniem, pić łyżkę stołową specjalnego napoju. Robimy go mieszając w równych częściach ze sobą miód, sok z cytryny i oliwę z oliwek.
• Przy problemach z zaparciami wypija się rankiem na czczo szklankę przegotowanej wody z 2 łyżkami miodu i odrobiną soku z cytryny (miód należy rozpuścić w wodzie wieczorem).
MLK
www.astromagia.pl
Pamiętam ,że w naszym rodzinnym domu stosowano miód do słodzenia napojów ....widzę ,że to nie tylko było smaczne ,ale i zdrowe.
Szkoda ,że moi bliscy nie bardzo lubią:(zostałam sama do kontynuacji tej tradycji i dlatego zawsze (no może prawie zawsze;))jestem
zdrowa :)Jeśli już złapię jakąś infekcję ,to bardzo szybko wracam do zdrowia.
• Przy problemach z zaparciami wypija się rankiem na czczo szklankę przegotowanej wody z 2 łyżkami miodu i odrobiną soku z cytryny (miód należy rozpuścić w wodzie wieczorem).
Sprawdzone.....polecam.......działa.......
ZapraszamOffline
Karnawał w pełni ,warto więc wypróbować 
:)Polecam:D
Cera jak u księżniczki
Pragniesz zabłysnąć na balu i zostać jego królową? Naturalna miodowa maseczka zapewni ci ten tytuł.
Przygotuj aromatyczną kąpiel, zapal świece, włącz spokojną muzykę. Wejdź do wanny, umyj twarz i nałóż na nią grubą warstwę miodu (najlepszy jest lekko skrystalizowany), omijając okolice oczu. Za to podwójną dawkę nałóż na usta. Miodem możesz też pokryć szyję i dekolt. Ułóż się wygodnie, zamknij oczy i delektuj się chwilą. Pomyśl o czymś przyjemnym. Po kwadransie zacznij piling: delikatnie opuszkami palców zataczaj na twarzy małe i większe kręgi, zaczynając od czoła, poprzez skronie, policzki – na dłużej zatrzymując się na nosie i wokół niego – na brodzie kończąc. Delikatnie pomasuj również szyję i dekolt. Miodowe „drobinki” zetrą zmęczoną warstwę naskórka i wzbogacą świeżą, dodadzą jej blasku. Opłucz twarz chłodną wodą i delikatnie wytrzyj. Nie musisz używać kremu, bo skóra jest miękka i elastyczna jak u księżniczki.
Łucja Jabłońska
ZapraszamOffline